3) دستورهاي غذايي. 4) خون گرفتن، تنقيه كردن و غيره و شرايط نجومي آنها. 5) و 6) ستارهاي كه بر سال حكومت ميكند (زحل، مشتري و غيره).
اوگوستينو با برخي آثار ارسطو و با پزشكي يوناني و عربي آشنايي داشت و بارها از دو پزشك معاصرش اُدوريكو و جوردانو نام ميبرد كه احتمالاً همكارش بودند، يا شهرتي محلي داشتند. مهمترين مآخذش در اخترگويي عبارتاند از هرمس، رسالهٴ مجعول بقراطي درباب تأثير ماده در بروج،1 بطليموس، ماشأالله (هشتم ـ 2)، كندي (نهم ـ 1)، ابومعشر (نهم ـ 1)، قبيصي (دهم ـ 2)، عليبن ابيالرجال (يازدهم ـ 1) و غيره؛ يوحناي اشبيلي (دوازدهم ـ 1)، جوواني ويچنتسايي (سيزدهم ـ 1)، مايكل اسكات (سيزدهم ـ 1)، گويدو بُناتي (سيزدهم ـ 2) و زيج آلفونسوي دهم فرزانه (سيزدهم ـ 2).
تادئوي پارمايي
تادئوي پارمايي، اخترگو و جادوگر ايتاليايي (متوفا پيش از سال 1341).
گفته ميشود تادئو سوٴالاتي بر كتابالنفس ارسطو نوشت، ولي مهمترين تأليفش شرحي است بر نظريهٴ سيارات گراردوي سابيونتايي (سيزدهم ـ 2)، كه در 12 ژوئيهٴ 1318 آن را به انجام رسانده و دربارهٴ احكام نجومي در پزشكي است و ردهبندي جالبي دارد از علوم خفيه. نخست آنها را به علم غيب و علوم خفيه تقسيم ميكند. علم سحر متناظر با چهار عنصر به چهار بخش فرعي تقسيم ميشود، كه عبارت است از فالبيني با خاك (علم رمل)، فالبيني با هوا (تطيّـر)، فالبيني با آب، فالبيني با آتش؛ علوم خفيه هم به تسخير ارواح و روٴيت افلاك تقسيم ميشود.
تسخير ارواح شامل بيرون كردن اجنه و استخدام ارواح صالحه و استخدام ارواح خبيثه است و الي آخر. تقسيمات فرعي زيادي وجود دارد كه هر كدام داراي نامي هراسانگيز است،2 كه براي هر يك مخترعي هم ذكر شده است؛ مثلاً مخترع تسخير ارواح اعظم و اصغر بهترتيب عبارت است از نكتانبوس و آوندريك! ظاهراً تادئو به همان اندازه كه سواد و اطلاعات علمي داشت، نامتعادل بود. كتاب عجيب او يكي از آثار بيماري سدههاي ميانه است.
2. فرانسه
ژان دو لينيِر
منجم و رياضيدان فرانسوي (پيكاردي)، از بزرگترين دانشمندان سدهٴ چهاردهم (متوفا حدود 1350 ـ 1355).